او در 1240، ستارهٴ دنبالهداري را رصد كرد. افكار نجومياش بسيار ضعيف بود؛ او مسئول انتشار نظريهٴ بطروجي بهصورتي ساده و تحريفشده است. خودش سرانجام، دستگاه بطليموس را پذيرفت.
آلبرت طبعاًبه اخترگويي علاقهٴ زيادي داشت، و مانند همهٴ معاصرانش به ارزش آن معتقد بود. خواه بخش اخترشناسي دايرةالمعارف آيينهٴ كبير را از او بدانيم، خواه از بيكن، اين مطلب صحيح است. غير از آن رسالههاي متعددي را در حساب و اخترشناسي بدو نسبت دادهاند، ولي اين انتسابها بسيار مشكوك است.
5. شيمي، كيمياگري ــ رسالهٴ اندر باب كانيها حاوي توصيفي از اجسام شيميايي مختلف است (كات كبود، زاج، زرنيخ، و غيره). ارزيابي عقايد او دربارهٴ شيمي و كيميا مشكل است.
چون مطمئن نيستيم كه رسالهٴ مختصر در باب كيميا، يعني كمبهاترين آثار مربوط به كيميا كه بدو منسوب است، تأليف او باشد، ولي اگر اين رساله را از او بدانيم، در آن صورت معلوماتش در زمينهٴ كيميا چندان پيشرفته نبوده، بلكه در سطح معلومات عربي پيش از ابنسينا، قرار داشته است. در
رسالهٴ اندر باب كانيها (باب 3، فصل 9) تبديل فلزات را از لحاظ نظري ميپذيرد. ولي خاطرنشان ميكند طلايي كه از طريق كيمياگري به دست آيد طلاي واقعي نيست (اين شيوهٴ التقاط و سازش، خاص آلبرت بود).
6. هواشناسي و اقليمشناسي ــ عقايد آلبرت در زمينهٴ هواشناسي فقط تلخيص و سادهسازي معلوماتي بود كه از طريق مسلمانان انتقال يافته بود. توصيف رنگينكمان مهتابي، رسالهاي هم در باب اقليمشناسي دارد.
7. زمينشناسي و كانيشناسي ــ رسالهٴ در باب كانيها حاوي توصيف قريب 95 جواهر و كاني است. ملاحظات مربوط بدانها تا حدودي براساس مشاهدات مستقيم است. آلبرت از تماشاي معادن يا آزمايشگاههاي كيمياگران هراسي نداشت؛ بااين همه، بيشتر مطالب از ماربود، توماس كانتمپري، و آرنولد ساكسوني اقتباس شده است.
شرح آلبرت بر كتاب العلل منحول ارسطويي و در باب خواص عناصر، و بر كائنات جو ارسطو حاوي عقايد او در باب زمينشناسي است، كه به هيچ روي تازگي ندارد، و دربارهٴ حركت دريا، فرسايش، و پيدايش كوهها است، و غيره؛ ولي برخي ملاحظات تازهاي بدانها افزوده، از قبيل عقبنشيني دريا از بروژ. او ادعا ميكند كه اين عقبنشيني كاملاً عارضي و موقتي است و به تأثير هيچ ستارهاي مربوط نيست. مراجع اصلي وي غير از رسالهاي كه شرح كرده، عبارت است از تئوفراستوس، در باب عالم
منسوب به فيلون، مسخ تأليف اوويدوس، و بيش از همه مقالهٴ اول از فن پنجم كتاب شفا در باب تكوين معادن .زمينشناسي آلبرت در اصل مثل پلوتونيوس بود، يعني براي حركات ناگهاني (از قبيل آتشفشان) بيش از عمل آب اهميت قايل بود. جابهجايي